Mo Fikri slijpt de messen

Het was vanmiddag een kraker in Den Bosch. DBN’22, de zelfverklaarde promovendus in de dop, dacht even hun ambities te etaleren, maar Fairplay kwam daar toch even de poten onder vandaan zagen. In de regen, op een zwaar veld, heb ik genoten. En geloof me, ik ben niet snel onder de indruk.

Na deze zege is voor mij duidelijk: Fairplay is een kampioenskandidaat. Klaar. Geen voorzichtig gedoe, geen voorzichtige praatjes. Dit team straalt collectief uit, jongens die willen strijden voor elkaar. Alleen dán kunnen de individuen het verschil maken. Neem Mo Chi Chi – die is niet alleen in vorm, die is een nachtmerrie voor elke verdediger. Als hij zijn koppie erbij houdt, kan hij zomaar uitgroeien tot de sleutelspeler. Ik voorspel dat BZS zondag met zes man achterin gaat staan, puur om hem af te stoppen. En eerlijk? Clubs als Spakenburg of TEC zouden hem ook prima kunnen gebruiken.

Servanio Martina? Goede speler, maar dat vizier moet scherper. Ze maken het zichzelf te moeilijk, de wedstrijden blijven te lang open. Hicham Chatouani daarentegen – man, wat een geweldenaar. Daar kan je een elftal omheen bouwen.

En dan trainer Joey Hoffmans. Gouden zet van het bestuur. Hij gebruikt de kwaliteiten van zijn spelers optimaal, wisselt op de juiste momenten en straalt vertrouwen uit. Geen poeha, geen rare fratsen, gewoon een vent met een plan. Dat zie je niet vaak.

Mourad Samoud – 44 jaar en nog steeds topfit. Petje af. Dat soort mannen zijn goud waard voor een ploeg. Maar laten we eerlijk zijn: hij is geen 18 meer. Fairplay zal vooruit moeten kijken. Een goede linksback erbij, een échte controleur die de rol van Nick van der Horst kan overnemen, en vooral: een tweede keeper. Nu is de selectie te smal. Dat moet het bestuur wél tijdig oppakken, anders loop je straks achter de feiten aan.

Maar goed, eerst de korte termijn. Tegen BZS thuis zie ik Fairplay gewoon winnen. Dan heb je vier gespeeld en twaalf punten. Een start waar je u tegen zegt. Promotie? Ja, dat zie ik gebeuren. Punt. Maar dan moeten ze wél laten zien dat ze geleerd hebben van het verleden. Als straks ook nog Samir Aamri terugkeert – en misschien zijn broertje – dan is de derde klasse niet het plafond. Dan spelen ze iedereen zoek.

En voor nu: de winter staat voor de deur. Mooie tenues, prima, maar zorg dat er ook wat handschoenen en mutsen worden besteld. Want voetbal mag dan een zomersport zijn, de prijzen worden in de winter gepakt.