Marco van Overbeek
In deze rubriek worden we geholpen door de gouden pen van voetballiefhebber en oud-voetballer Eddy Coenmans. Wie zaalvoetbal zegt, zegt Eddy Coenmans. Vele doelpunten scoorde hij voor Coenmans Metalen en de Chopinplein-boys, het lijkt een eeuwigheid geleden. Coenmans is tegenwoordig schrijver/auteur en schiet de Culemborgse Velden te hulp als het gaat om een stuk historie. De eerste editie van zijn bijdrage ging over niemand minder dan Joop Grevinga. In deze editie gaat hij de diepte in met Marco van Overbeek. Aan de zijde van Eddy Coenmans onze eigen Mo el Fikri.
De Culemborgse Voetbal Vereniging Vriendenschaar werd opgericht op 1 mei 1908. Het
speelde van 1912 tot 1976 aan de Westersingel. Vanaf 1976 voetbalde het op Sportpark
Terweijde waar het op dat moment de vereniging met de meeste leden is. Marco van Overbeek werd lid
op 25 september 1967 en kwam uit een echte voetbalfamilie. Vader Kees van Overbeek en zijn
broer Bart van Overbeek speelde beiden in het 1e elftal van de blauw-zwarten. Bij de familie
van Overbeek was het overigens altijd Vriendenschaar wat de klok sloeg, want ook voor broer
Ronald was er maar één club in Culemborg. Marco en Ronald hadden een leuke jeugd in de
wijk Achter de Poort, waar ook redelijk wat gezinnen met een Vriendenschaar hart woonachtig waren.
Op 2 mei 1977 speelde Marco in de C2 en werd het ongeslagen kampioen. Van de 18 gespeelde
wedstrijden werden alle 18 gewonnen en het doelsaldo was indrukwekkend: 120 voor en 5
tegen. Dit zei nog niet veel over de verdedigende kwaliteiten van Marco in die tijd, want hij
begon op de positie van centrale middenvelder. En werd pas bij de senioren omgeturnd tot
verdediger. In 1981 speelde Marco in de A1 en ook dat werd kampioen en wel op 25 april.
Daarmee promoveerde het naar de hoofdklasse van het regionale voetbal. Zijn talent werd
ook buiten de regio opgemerkt. Het resulteerde in een testwedstrijd bij Ajax. Onder toeziend
oog van Aad de Mos, bleef het voor Marco helaas bij die ene wedstrijd.
Op vrijdag 21 mei 1982 speelde CVV Vriendenschaar de eerste beslissingswedstrijd tegen CDW
(Sportvereniging Combinatie Dorestad Wijk bij Duurstede) voor het kampioenschap van de 4e
klasse. Dat gebeurde op het terrein van CDN in Driebergen. Na het fluitsignaal bleef de stand
op een 2-2 steken. Hierdoor moest er een week later nog een keer worden afgetrapt, ook weer
bij CDN. Marco kende tijdens deze wedstrijd zijn debuut en dat verliep niet zoals hij het zich
wellicht had voorgesteld.
Marco zou uitgroeien tot een vaste waarde en verdediger in dat 1e elftal. In 1983 speelde
Vriendenschaar een erewedstrijd vanwege het 75-jarig bestaan. Voor Marco kwam een droom
uit want hij speelde tegen de club waar hij al zijn hele leven fan van was: Feyenoord. Dat elftal
betrad met alle bekende namen het hoofdveld in Culemborg. De directe tegenstander van
Marco was Peter Houtman. Daarover vertelde hij: “Op TV zag het er misschien niet zo uit, maar
in het echt was Peter een beer van een vent en kopsterk. Ik had dan ook heel veel moeite om
hem af te stoppen”. Op 19 april 1983 verloor Vriendenschaar met 0-9.
Op 8 mei 1988 werd Vriendenschaar in de allerlaatste competitiewedstrijd kampioen door
thuis heel moeizaam te winnen van het al gedegradeerde Maarsen. In het doel van de gasten
een achttienjarige keeper die vooralsnog alle ballen van Vriendenschaar tegenhield.
Bovendien had Vriendenschaar het geluk dat de laatste concurrent, UVV, 2-2 gelijk speelde
tegen SO Soest. Anders had er nog een beslissingswedstrijd om het kampioenschap moeten
volgen. Het promoveerde nu naar de 2e klasse. Trainer van het eerste elftal was Frits van de
Berk, die twee jaar eerder ook al aan de wieg stond van promotie van het elftal naar de derde
klasse. Over de beste trainers die hij bij Vriendenschaar heeft gehad vertelde Marco: ”Van
Hugo Langgras heb ik veel geleerd. Ik vond dat hij ook hele goede oefenstof had. Ik maakte
aantekeningen van zijn trainingen, zodat ik het later misschien zelf zou kunnen gebruiken.
Daarna kwam Frits van de Berk en die maakte van ons elftal meer een hechte groep.”
Dat het trainersvak hem wel aanstond, bleek uit het feit dat hij in 2006 het meisjeselftal van
zijn dochter Romy ging trainen. “Binnen een week had zij dertien speelsters bij elkaar
gevonden. Hierdoor moest ik mijn eerder gemaakte belofte tegenover mijn dochter nakomen”,
vertelde Marco met een glimlach. In 2008 werd hij kampioen met de B1 en daarmee
promoveerde het elftal van de eerste klasse naar de hoofdklasse. Saillant detail is dat na die
wedstrijd spelers en technische staf allemaal kaal werden geschoren. Kees van Overbeek, die
in het verleden samen met zijn vrouw Riet een kapperszaak runde, nam zijn eigen zoon Marco
en kleinzoon Bas onder handen. Dat laatste verliep niet helemaal vlekkeloos.
In 2009 nam Marco even afstand van het voetbal en fungeerde van 2010 tot en met 2015 als
clubscheidsrechter. Daarmee sloot hij zijn voetbalcarrière grotendeels af. Tegenwoordig is hij
te vinden in de sportschool en speelt hij zo nu en dan Padel, ook op Terweijde. En in de
nabijheid van een groot deel van zijn voetbalverleden bij CVV Vriendenschaar.
