SMVC Fairplay op rapport

Deze week niet alleen een voorbeschouwing voor de Culemborgse Clubs! Want, laten we eerlijk zijn, met de huiswerkopdrachten en de informatie die we ze wekelijks verstrekken, lijkt het erop dat de clubs daar weinig mee gedaan hebben. Tijd dus om ze uit te nodigen voor een kort en krachtig tien minuten gesprek: even de balans opmaken nu het seizoen al drie kwart voorbij is en proberen te redden wat te redden valt. We beginnen met het hoogst spelende team van de stad: SMVC FairPlay.

Om eerlijk te zijn, dit seizoen begon allesbehalve top. Terug van vakantie, zoals gewoonlijk weer te laat en met weinig voorbereiding stonden de jongens gelijk aan de start van een toetsweek. Resultaat in de beker? Twee zware onvoldoendes uit drie wedstrijden. En toen was daar de competitie. Het kon eigenlijk alleen maar beter worden, dacht men..

Vanaf het eerste fluitsignaal was het duidelijk: Zuid 1 was geen speeltuin voor deze jongens. De fysieke belasting was gewoon een beetje té veel voor de FairPlay-mannen. Ze hadden wel het talent, maar als de trainingen op woensdag en vrijdagavond zo vaak gemist worden als de wekelijkse boodschappenlijst, dan ontbreken op zondagmiddag voor de toets de juiste ingrediënten om iets klaar te maken, en die was geen mondelinge overhoring, zoals ze dachten. De scheidsrechter stuurde ze al snel uit de klas vanwege hun gezeur. Tip voor volgend jaar: aanwezigheid op examentrainingen vereist, minder praten, meer leren.

De cijfers spreken boekdelen: vier wedstrijden voor het einde van het seizoen hebben ze uit 18 toetsen maar één ruime voldoende. Zestien onvoldoendes en één vijfje. Dit klinkt meer als een rapport van een chaotische puber dan een serieus sportteam. En dat betekent dat FairPlay volgend jaar afzakt naar 4 TL in plaats van 3 Havo.

Het ontbreekt natuurlijk niet aan excuses. De kantine was niet het probleem, maar het ontbreken van vastigheid in de selectie was dat wel. De kern – met Jamal Aamri, Ouassim Dahri en Anouar Hajou – stond elke zondag paraat, maar de rest van de selectie was vaak ‘part-time beschikbaar’. Blessures, werk, privéomstandigheden – je kent het wel. Maar als je telkens weer met een wisselende samenstelling en een gebrek aan fitheid speelt, kom je er met alleen enthousiasme niet. En dit seizoen was het niveau voetballend vaak niet goed genoeg om die wisselingen goed te maken.

De conclusie? FairPlay heeft dit seizoen meer onzekerheid dan stabiliteit gekend. Maar, als je vooruit wilt, is het nu tijd om te bouwen. Het draait om een bredere, stabielere kern, met meer vastigheid. De ranglijst van dit seizoen zegt helaas weinig meer. Wat FairPlay nodig heeft, zijn betere faciliteiten, een goede trainer die boven de groep staat, frisse energie en misschien een aantal nieuwe gezichten. Alleen dan kan de club weer gaan bloeien. Dus jongens, op naar volgend seizoen! Stabiliteit is de sleutel!

Eindrapport:
Samenspel: 4
Praten: 9
Taktiek: 3.5
Techniek: 9.5
Aanwezigheid: 3.2
Luistertoets: 5
Talent: 8
Fysiek: 4.5
Inzet: 6
Doorzettingsvermogen: 5.5

Conclusie: Gezakt