Onverwoestbaarheid op noppen

Interview Guus Griët
Vrijdag 22 juni 2025
Locatie: Restaurant Van der Valk te Vianen

In deze rubriek worden we geholpen door de gouden pen van voetballiefhebber en oud-voetballer Eddy Coenmans, die zich inmiddels heeft aangesloten bij de kern van de Culemborgse Velden. Wie zaalvoetbal zegt, zegt Eddy Coenmans. Vele doelpunten scoorde hij voor Coenmans Metalen en de Chopinplein-boys, het lijkt een eeuwigheid geleden. Coenmans is tegenwoordig schrijver/auteur en schiet de Culemborgse Velden te hulp als het gaat om een stuk historie. De eerdere edities van zijn bijdrage gingen over niemand minder dan Omar Tahya, Bram Bosch en Marco van Overbeek. In deze editie duikt Eddy de geschiedenis in met een van Culemborgs’ beste trainers aller tijden: Guus Griët

De ijsbreker voor dit interview ligt bij Verzekeringsmaatschappij AMEV in Utrecht, waar Guus in het verleden werkzaam was. De vader van ondergetekende werkte ook daar als project programmeur. De personeelsvereniging organiseerde samen met andere automatiseringsbedrijven een soort sportdag. Die werd zowel in Hengelo als ook in Wales gehouden. Ondergetekende was blij dat zijn ouders als begeleiders meegingen want dan had hij thuis het rijk alleen.

Guus Griët is in 1949 geboren in Hollandia, de voormalige hoofdstad van Nederlands -Nieuw Guinea. Zijn ouders zijn daar in 1948 naartoe gegaan. Guus is er 5 jaar geleden nog terug gegaan omdat hij destijds coaches in Indonesië opleidde. Dat deed hij van Hollandia (nu Jayapura) tot Atjeh (op Sumatra). Hij vindt dat de mensen in die regio’s heel dankbaar zijn voor zijn kunde en aanwezigheid. Guus vindt dat er in Indonesië heel veel potentie aanwezig is qua spelers. De competities moeten echter gestructureerd worden vanwege o.a. de bereikbaarheid van de clubs, ook omdat er veel eilanden zijn.

Guus heeft op school en op straat gevoetbald. In 1962 kwam hij met het gezin in Nederland en ging als 12-jarige jongen spelen in Den Dolder bij DOSC. Daarna verhuisden ze naar Utrecht en kwam hij in de jeugd van DOS te spelen. Hij speelde daarna 7 jaar in het eerste elftal met Tonnie van der Linden en Cees Loffeld. Via diezelfde Cees kwam hij bij Elinkwijk terecht. Dat speelde toen in de Hoofdklasse. Het was te danken aan zijn eigen talenten dat Guus alleen maar op 1e en hoofdklasse niveau heeft gespeeld.

Guus is altijd verdediger geweest. Hij kon links en centraal goed uit de voeten, maar zijn favoriete positie was rechtsback. Guus kwam vaak op en kreeg te maken met niet de minste aanvallers. Wat hem ook weer sterker maakte. Ondergetekende voelt tijdens het interview dat Guus wellicht op de 10 positie beter tot z’n recht had kunnen komen. Maar dat inzicht had hij op dat moment nog niet, dat kwam pas later als trainer.

In 1977 haalde Guus zijn eerste diploma. Zijn tweede trainersdiploma behaalde hij in Driebergen onder leiding van Jan de Jong van DOVO. Guus werd uiteindelijk dankzij diezelfde Jan de Jong assistent bij DOVO in Veenendaal. Zijn eerste stap als jeugdtrainer (B en A-jeugd) was bij Elinkwijk waar hij de vrije hand kreeg en niet gebonden was aan wat de club wilde.

Op zijn 33e haalde hij het hoogste trainersdiploma en werd hij assistent Jeugdplan Nederland bij wederom Jan de Jong. Daarna werd hij gevraagd door de KNVB om docent te worden en mocht hij cursussen TC3 en TC2 geven. Guus vindt de Hollandse school nog altijd een goede voetbalstijl wat door andere landen werd gekopieerd en naar eigen inzicht werd aangepast.

Zijn eerste klussen als hoofdtrainer werden CDW (2e klasse) en CVV Vriendenschaar en Fortitudo uit Culemborg. Als trainer, coach en liefhebber kijkt hij alleen naar het tactische deel en is kritisch op de houding daar omheen. “Het woord presteren is in Nederland een vies woord. De winnaarsmentaliteit binnen het Nederlandse voetbal is ver te zoeken. Het is te veel ja maar en als”. Guus is ook van mening dat het allemaal te vrijblijvend is. Ook als het gaat om ouders die als vrijwilliger jeugdelftallen trainen. Ze zouden eigenlijk allemaal een trainerscursus moeten volgen.

Ondergetekende confronteert Guus met het feit dat de meeste mensen die zijn geïnterviewd, dat die een hoge pet van hem op hebben. Hoe komt dat? “Ouders langs de lijn staan te klappen en zien vooruitgang en zeggen: die trainer gaat goed met zijn spelers om. Ik kan het spelletje ook goed aan spelers uitleggen en ik kan ook streng zijn”.

Met de voetbalwijsheid en kennis van Guus is het momenteel zo dat het hem behaagt dat hij bij diverse clubs nog altijd merkt dat ze werken volgens zijn visie en plan. Het is ook zijn wens om bij een voetbalclub iets positiefs neer te zetten en achter te laten. “En dat spelers altijd over mij zeggen dat ik ze het voetballen heb geleerd. Ook al kwam ze ik jaren later pas weer tegen. Ze zeiden ook vaak: je was streng en je was tactisch goed.”

Guus heeft een flink aantal trainers opgeleid, waaronder ook veel bekenden namen uit het Nederlandse profvoetbal. Guus is nu actief als HJO (Hoofd Jeugdopleiding) en heeft bij diverse clubs geprobeerd vele jeugd coaches en ook bestuursleden uit te leggen wat een jeugdopleiding nu inhoudt. Hoe kinderen leren en wat de structuur van het voetbal is. Helaas zijn er nog vele coaches en bestuursleden bij die steeds maar weer antwoorden met: ja, maar en als. Guus zegt daarover: “Iedereen mag een eigen mening mag hebben, maar die moet wel goed onderbouwt zijn. En ik kan mijn visie en kennis ook nog in de praktijk laten zien.”

Anekdote: Guus was docent van de KNVB en gaf TC3 training. Het waren twee lesmomenten in een week. Twee jongens van IJsselmeervogels volgenden die training en zeiden: “Coach we kunnen maandag niet komen want we hebben een presentatie van een jeugdplan”. Guus zei: “Jullie mogen vrij hebben maar neem volgende week het jeugdplan mee.” Dat deden ze dan ook. Toen ze het aan Guus gaven, keek hij er even naar en zei: “Leuk, dit is mijn jeugdplan.”

De leukste periode voor Guus als trainer waren zijn drie seizoenen bij CDW uit Wijk bij Duurstede. En bij CVV Vriendenschaar voelde hij zich als trainer het meeste thuis. Op beide clubs kijkt hij met plezier terug.

Guus Griët is nu actief als HJO-onderbouw en bovenbouw bij Sporting ‘70 in Utrecht en is nog niet van plan om te stoppen. Guus is in het bezit van een aantoonbare VC4 diploma plus licentie. Hij kan zeker nog jaren door als hoofdtrainer van een minimaal 2de klasse vereniging, maar heeft toch gekozen voor de moeilijkste functie, die van HJO. We zullen nog zeker van hem horen en zien na deze zomerstop.

Eddy Coenmans