Mo Fikri slijpt de messen

Eens in de zoveel tijd heeft Mo het hart op de tong. Mo ziet ontelbaar veel wedstrijden en is gepokt en gemazeld in het hedendaagse amateurvoetbal. Een graag geziene gast in de bestuurskamers van pak ‘m beet TEC, Sportlust’46 en vele andere clubs. Aan het begin van het seizoen had hij het al voorspeld; Dit wordt het seizoen van de Culemborgse clubs. En gelijk heeft hij gekregen. De column van Mo is hier te lezen.

Het seizoen zit erop. Of nou ja, zo goed als. Iedereen doet nog alsof er iets te halen valt, maar we weten het al. Ik had het vooraf al gezegd. Dan moet het nog gespeeld worden, ja ja, maar verrassen deed het me niet.

En laten we eerlijk zijn over die competities. Dat niveau hè… pfff. OSM’75, prima hoor, kan nog net. Maar de rest? We zitten soms echt naar de lamme en de blinde te kijken. DESO, Voorwaarts… kom op zeg. Daar ga ik volgend seizoen mijn wekker niet meer voor zetten. Echt niet. Zonde van m’n zondag.

Dat Fairplay kampioen zou worden, dat zag je aankomen. Maar makkelijk? Nee. Je komt uit een degradatie, nieuwe trainer erbij, iedereen heeft ineens praatjes. Vooral bij DBN’22. Grote verhalen, mooie woorden. Maar op het veld? Niks. Hoop wol, weinig schaap. Dat soort werk.

Dan Focus’07. Vorig jaar nog een grijze muis. En niet eens een leuke, gewoon eentje zonder staart. En nu? Hup, van Beurden erbij en het wordt ineens een paradijsvogel. Zo snel kan het gaan. Dat kampioenschap is gewoon verdiend. Klaar. Vriendenschaar begon slecht, maar draait nu. Had ik nog wel willen zien als ze bij UVV hadden gewonnen. Dan praat je anders.

En nee, dat gelul dat Vriendenschaar ook kampioen was geworden met Van Beurden… onzin. Hij speelt daar niet. Punt. Dan hadden ze hem maar moeten houden. Zo simpel is het. Focus’07 heeft voor mij de meeste rek richting de derde klasse. Brede groep, goeie trainer, en een paar jongens die echt het verschil maken. Van Beurden, Dahri, Dal. Dat zijn geen koekenbakkers.

Speler van het jaar? Voor mij gewoon Van Beurden. Klaar. Keeper? Van Ingen. Staat er gewoon. Trainer? Joey Hoffmans. En ik zal je zeggen waarom. Eerste seizoen, hij stapt er gewoon in, geen gezeik. Weinig faciliteiten, weinig poespas. Gewoon werken. Moet je maar durven. En het werkt ook nog. Dat is geen toeval, dat is goed gezien van het bestuur.

Het voetbal in Culemborg gaat wel de goede kant op. Maar het leeft nog niet echt. Het is allemaal een beetje braaf. Te netjes. Mag wel wat vuur in. Een beetje reuring. Ik hoor mensen over een FC Culemborg… ja ja, rustig aan. Dat komt niet uit de lucht vallen. Daar moet je voor werken. Ambitie tonen. Als je nog geen eens een Culemborg Cup kan organiseren, hou dan op over een fusieclub. Echt. Dan ben je nog niet zo ver.

Volgend seizoen? Daar heb ik wél zin in. Geef mij Focus’07, Fairplay, Everstein en Tricht bij elkaar in een competitie. Dan heb je wat. Dan gebeurt er wat. Niet die dertien-in-een-dozijn clubs. Vita, BZS, RKTVC… nee man. Dat doet me niks. Dat kabbelt maar wat. Clubs moeten gewoon samen zeggen: wij willen bij elkaar. Dan heb je meteen een seizoen dat leeft. Zo moeilijk is het niet.

Mijn elftal van Culemborg? Ja, die heb ik ook. Gewoon, omdat het kan.
Van Ingen op goal. Yumusak achterin, Daoudi erbij, Chi Chi, Wuite ook. Middenveld Dahri, Chatouani op 10, Van der Horst. Voorin Van Beurden, Martina en El Ouakhaiar.

Dan loop je gewoon door die tweede klasse heen. Zonder moeite.